« خرداد 2008 | ص?حه اصلی | مهر 2008 »

تعادل

سلام.

در پرانتز: چرا تا میاد خیالت راحت بشه که کسی اینجا رو چک نمی کنه
(البته بجز حضرت واقف که ظاهراً آر.اس.اس ما رو ردیف کرده)
یکی پیداش میشه و میگه که وبلاگت رو می خونه؟
هرچی میگی نفسانی رو دیگه؟ میگه نه، موفلاگ رو.
آخه وبلاگی که تعداد پستها و کامنتهاش برابره ارزش خوندن داره؟

 

هرچند توقع حضور بیش از این رو تو هیئت این هفته داشتیم،
ولی خدا رو شکر جمعیت خوب بود.
یه کم مشکل تغییر ساعت داریم.

دغدغه اصلیم این بوده که جمع از جلسه استفاده کنن؛
حالا می خوان باز هم بیان یا نه. یا حتی می خواد دفعه بعدی هم هیئت باشه یا نه.
تو این قضیه وقتی خودت تو مود نباشی یه کم مدیریت کار سخت میشه.
اینکه مثلاً دعا طولانی نشه.
خوب شاید تو خودت حوصله اش رو نداشتی و بقیه دارن استفاده می کنن.
پس معیار چیه؟

معیار تعادله.
به هر حال وقتی میگی دعای کمیل، فضا و زمانش معلومه.
برنامه روتینی هم هست. کسی هم قبلش تیکه ننداخته که حالا بی خیال شید.
پس نمیشه طبق حال خودت کمش کنی.

با این حال فکر کنم اگه بار دیگه همون آل یس بخونیم بیشتر بچسبه.

الهی و ربی من لی غیرک

یا علی

نوشته شده توسط masih در ساعت | نظرخواهی (12)

رویکرد «به نتیجه رسیدن»

سلام.

جهادی امسال خیلی چسبید؛ جای همه خالی.
از همه تشکر.

یه تجربه خوبی داشتم و اون راه اندازی جلسه هفتگی بود.

چون تعدادمون زیاد نبود جلسه هفتگی دوره های 5 و 6 و 7 راه انداختیم.
10، 15 نفری شدیم.
موضوع جلسه بحث دربارۀ جهادی و نقش ما تو اون بود.
وقت کم یک ساعته باعث شد فشردگی مطالب مناسب باشه
و از حرف های حاشیه ای پرهیز شه.

یه نکته ای گفتند که: خوب، نتیجه؟
و این یه مطلب مهمی است: قرار نیست در جلسات هفتگی به نتیجۀ خاصی برسیم.
ما تخصص ها و سلیقه های مختلفی داریم و رویکرد «به نتیجه رسیدن» فقط کار رو خرابتر می کنه.
جلسه هفتگی فقط دید ما رو نسبت به یک موضوع وسیع تر می کنه
تا در تصمیم گیریهای فردی و گروهی بهتر به نتیجه برسیم.

یا علی

نوشته شده توسط masih در ساعت | نظرخواهی (6)